bank_sea_shore_fish_54392_1680x1120

വെയിലിന്‍റെ താണ്ഡവം കഴിഞ്ഞു, തീരം-
വീണ്ടുമൊരു രാവിനെ കാത്തു കിടക്കുന്നു.
ഒഴിയാന്‍ ശ്രമിച്ചിട്ടും പുണരാന്‍ വെമ്പുന്ന
തിരകള്‍ ഇനിയും കരുത്ത് നേടിയിട്ടില്ല

ഇന്നെങ്കിലുമെന്‍പ്രിയനെന്നെ കാണാന്‍ വരുമെന്ന
കനവിന്‍റെയാലസ്യത്തില്‍ ഞാന്‍ മുഴുകിക്കിടക്കവേ
സ്വപ്നാടനത്തില്‍ നിന്നെന്നെ ഉണര്‍ത്തി കടന്നു പോയ്‌
എത്തിപ്പിടിക്കുന്ന തിരയുടെ തണുത്ത കൈകള്‍

സായന്തനത്തില്‍ മടങ്ങും വേളയില്‍ എപ്പോഴോ
കുറുമ്പന്‍ കാറ്റാ രഹസ്യം ചൊല്ലിയിരിക്കാം
രാവില്‍ ഏറെ നേരം കിന്നാരം ചൊല്ലുന്ന കാമുകി
പകല്‍ തിരയുടെ ആലിംഗനത്തില്‍ അമരുന്ന കഥ

പൊന്‍ വെളിച്ചം തീര്‍ത്തെന്നെ കാണാന്‍ നിലാവിപ്പോള്‍
പഴയത് പോലെ എത്താന്‍ മടിക്കുന്നു
പണ്ടൊക്കെ എന്നുമവനെന്നോട് കിന്നാരം
പറയാന്‍ എന്‍ ചാരെ അണഞ്ഞിരുന്നതല്ലേ

ഇപ്പോളെന്തിനവനെന്നോടകലം പാലിക്കുന്നു
എന്‍ കുറ്റമല്ലല്ലോ – തിരയുടെ കുസൃതികള്‍
എന്നെ പുണരരുത് – ഞാന്‍ നിലവിന്‍റെതാ-
ണെന്നെത്ര വട്ടം ഞാന്‍ ചൊല്ലിയതാണവനോട്

വിളക്കണച്ചു കൊണ്ട് വിട വാങ്ങി സൂര്യന്‍
ഇനിയൊരു പകലിന് ശക്തി നേടാനിരുളിലേക്ക്
പിന്‍വാങ്ങും മുന്‍പേ ശക്തിയുടെ കുറുമ്പു കാട്ടി
ആഞ്ഞാഞ്ഞടിക്കുന്നു കാറ്റ് വീണ്ടും വീണ്ടും…

എതിര്‍പ്പുകള്‍ , അപേക്ഷകള്‍ വക വെക്കാതെ വീണ്ടും
തീരത്തെ പുണരാന്‍ അലറിയെത്തുന്നു തിരകള്‍
ഈ ജന്മം ബന്ധനസ്ഥനായ് പോയതെന്‍ കുറ്റമ-
ല്ലെന്‍ പ്രാണനാഥനെന്നെ മനസ്സിലാക്കിയിരുന്നെങ്കില്‍.

Leave a Reply

Your email address will not be published.