spiral-ladder

 

ഒന്നും പറയാനാവാതെ വീര്‍പ്പുമുട്ടി ഞാന്‍ ഇരുന്നുകൊള്ളാം
നിന്‍റെ ഓര്‍മ്മകള്‍ എന്‍റെ നെഞ്ചിന്‍കൂട് വിട്ടു പോയിട്ട് വേണ്ടേ ?

കാലത്തിനു മായ്ക്കാന്‍ കഴിയുന്നവയാണോ
ഹൃദയത്തില്‍ എഴുതിച്ചേര്‍ക്കുന്നതെല്ലാം ?

ഇന്നിന്‍റെ കൈകളാല്‍ മുറുകെ പുണരുന്ന എന്‍റെ
ഹൃദയം ഉപേക്ഷിച്ചു നിനക്ക് ഓടി മറയാം – ഞാന്‍ തടയില്ല

എല്ലാത്തിലും ആത്മാര്‍ഥത വേണമെന്ന് ശഠിക്കുന്ന
ഞാന്‍ നിന്നില്‍ മാത്രം നിസ്സഹായനാണ് !

എല്ലാ ബോധങ്ങളും അതിന്‍റെ പൂര്‍ണ്ണ ബോധ്യത്തോടെ
കത്തിനില്‍ക്കുമ്പോഴും മനസ്സ് എനിക്ക് പിടിതരാതെ പായുന്നു.
കടിഞ്ഞാണുകള്‍ പൊട്ടിച്ചെറിഞ്ഞു ഭ്രാന്തമായി പായുന്ന മനസ്സിനെ
വരുതിക്ക് നിര്‍ത്താന്‍ ശ്രമിച്ചിട്ടും എനിക്ക് സാധിക്കുന്നില്ല.

എന്‍റെ മനസ്സില്‍ നമ്മളില്ല – നീ മാത്രം ! എന്‍റെ സ്വന്തത്തെ പോലും
ഒപ്പം പ്രതിഷ്ടിക്കാന്‍ എന്നെ അനുവദിക്കാത്തത്ര ഉയരത്തില്‍ നീ മാത്രം !

എനിക്കെന്‍റെ മനസിന്‍റെ ഭാരം ഒന്നിറക്കി വക്കാന്‍ പറ്റുന്നില്ല
വരണ്ടുണങ്ങിയ കണ്ണുകളോടെ ഒറ്റക്കൊന്നു കരയാന്‍ മാത്രേ പറ്റൂ.

വാക്ക് പാലിക്കാന്‍ കഴിയാത്തവന്‍റെ നിസ്സഹായതയും
അമര്‍ഷവുമാണ് എന്‍റെ മനസ്സില്‍ എനിക്കെന്നോടുള്ളത് !

എനിക്ക് നിന്നോടുള്ളത് വെറുമൊരു ആകര്‍ഷണമല്ല –
ആയിരുന്നെങ്കില്‍ അതിന്‍റെ അലകള്‍ പണ്ടേ അടങ്ങിയേനെ !
എന്‍റെ മനസിനെ എനിക്ക് നന്നായി അറിയാം –
എല്ലാവരോടും ദീര്‍ഘമായ ഒരു ബന്ധം നിലനിര്‍ത്താന്‍ അതിനു സാധിക്കാറില്ല.

ഒരു ദീര്‍ഘനിശ്വാസത്തിന്‍റെ സാന്ത്വനമൊന്നും
എന്‍റെ മനസ്സിനെ ആശ്വസിപ്പിക്കുന്നില്ലെന്നു തിരിച്ചറിയുമ്പോള്‍
എനിക്കെന്നെ ശരിക്കും മനസ്സിലാകുന്നു….

തെറ്റിനെ ശരിയാക്കുന്ന വലിയ തെറ്റിലെക്കുള്ള ന്യായീകരണങ്ങളും എനിക്കില്ല.
ഉള്ളത് നിസ്സഹായാവസ്ഥയുടെ കനം തൂങ്ങുന്ന മനസും…..

ശൂന്യതയിലേക്ക് രക്ഷേപെടാന്‍ കൊതിക്കുന്ന ചിന്തകളും മാത്രം !

Leave a Reply

Your email address will not be published.